JEZUS EN DE TEMPEL

In de wet van Mozes zijn er drie grote jaarlijkse feesten, waarbij alle Joden in Jeruzalem bijeenkomen om offers te brengen in de Tempel. Door de manier waarop dit verteld werd kunnen wij begrijpen dat IEDEREEN dit moest doen, omdat niemand met lege handen kon verschijnen (zie Deuteronomium 16:16-17).

Toen ik deze passage overpeinsde, werden mijn ogen geopend over een thema:

“En het Pascha der Joden was nabij en Jezus ging op naar Jeruzalem. En Hij vond in de tempel de verkopers van runderen en schapen en duiven, en de wisselaars, die daar zaten. En Hij maakte een zweep van touw en dreef allen uit de tempel, de schapen en de runderen; en het geld van de wisselaars wierp Hij op de grond en hun tafels keerde Hij om. En tot de duivenverkopers zeide Hij: Neemt dit alles hier vandaan, maakt het huis mijns Vaders niet tot een verkoophuis. En zijn discipelen herinnerden zich, dat er geschreven is: De ijver voor uw huis zal Mij verteren” (Johannes 2:13-17).

EERSTE NATIONALE BIJEENKOMST...

Op zaterdag 30 augustus had ik het voorrecht om deel te mogen nemen aan de 1e Nationale Bijeenkomst van Predikanten in de Tempel van Salomo, met de speciale aanwezigheid van bisschop Edir Macedo. Ik weet dat veel mensen nieuwsgierig zijn om het fysieke en materiële aspect van de Tempel te zien. Ik weet ook dat velen hun oordeel al klaar hebben liggen, wat duidelijk de invloed van de media aantoont en de aanwezigheid van degenen die niet kwamen opdagen en voelden wat ik voelde, toen ik die plaats bezocht, laat zich duidelijk zien te midden van de christenen.

De Tempel op zichzelf is wonderbaarlijk. Ongetwijfeld een spectaculair bouwwerk! Maar dat was zeker niet hetgeen dat een ongelofelijke indruk op mij achterliet. Wat mij verwonderde was de sfeer, de eerbied, de organisatie, de beleefdheid van allen die in de Tempel werkten, de eer, de Heiligheid voor de Heer… Alles kwam bij elkaar en vormde een wonderbaarlijk gevolg: de aanwezigheid van God op de meest kalme en prachtige wijze dat ik ooit heb ervaren.

OFFEREN OP HET ALTAAR

Op een dag zat ik in de kerk en een mevrouw kwam tot mij met een vreemde gezichtsuitdrukking en zei: “Volgende maand zal er nog een andere Campagne van Israël zijn…” Ik zag aan haar gezicht en aan de toon van haar stem dat zij mij probeerde te waarschuwen voor een dreigend gevaar. Alsof zij wilde zeggen: “Kijk uit, er komt een bom!” Maar weet u wat het ergste is? Zij is niet de enige.

Want ook al drukken veel mensen het niet uit in woorden, toch voelen zij deze “angst” voor de Campagne. Zij zien het als een verplichting om deel te nemen, zij dat om niet met slechte ogen bekeken te worden of omdat zij bang zijn om “vervloekt” te worden door God.

MIJN DAGELIJKS LOON

Bisschop, vandaag de dag is mijn moeder niet meer onder ons, maar ik heb een vrede in mijn binnenste omdat ik weet waar zij is. Op 17 augustus zou zij naar de Tempel van Salomo gaan. Zij was zo blij, ze kocht stof en maakte haar eigen jurk. Ze straalde, ze was enthousiast en erg blij, maar nu weet ik dat ze in de schoot van Abraham is, starend naar de Tempel der tempels, het Koninkrijk van God.

Ik moet de Here Jezus en u, bisschop Macedo, danken voor alles. Voor het verdragen van de vervolgingen en laster, omdat mijn moeder alleen in de hemel is vanwege uw doorzettingsvermogen, toewijding en liefde, toen u uw dochter die ziek was thuis liet, zodat u het Evangelie kon verkondigen, zoals het beschrijven staat in “Niets te Verliezen 2″.

MIJN LEVEN TE MIDDEN VAN DE XAVANTE STAM

Mijn eerste kerk in 1993, werkend onder het inheemse volk in de staat Mato Grosso, Brazilië. Mijn naam is Rosangela. Toen ik in de Universele Kerk kwam was ik erg ziek. Ik had allergische bronchitis en was constant in het ziekenhuis. Daarnaast had ik een leegte in mijn binnenste en voelde ik mij een waardeloos persoon. Ik had zo een laag gevoel van eigenwaarde dat ik depressief werd, maar toentertijd dacht mijn familie dat het allemaal onzin was en niemand nam mij serieus. Ik huilde veel en was bang voor alles.

Aan het eind van de jaren 80 kwam de Universele Kerk naar mijn geboortestad en begon wekelijkse diensten te houden in een buurthuis. Mijn moeder nam mij mee naar een van deze diensten en het was al snel liefde op het eerste gezicht. Het duurde niet lang voordat ik mijn leven overgaf en mijzelf wierp voor de voeten van mijn HERE JEZUS CHRISTUS. Hij genas mij, bevrijdde mij en op dat moment kwam er een zekerheid en een verlangen in mij om Hem te dienen voor de rest van mijn leven. Ik wilde zielen winnen voor mijn Heer.

TEMPEL VAN SALOMO...

…een plaats om na te denken zonder angst

De Tempel van Salomo is gebouwd. Een grandioos werk, die ongekend is in geheel Brazilië, werd opgericht. Is er iemand die maar ook dacht dat dit zou plaatsvinden dat de media dit zou opmerken zonder ook maar een beetje vooroordelen of partijdigheid? Natuurlijk niet, wij zijn geen dwazen.

Websites en kranten gebruiken altijd de kosten voor dit bouwwerk in hun titels en quotes. Maar waarom? Zodat degene die deze artikelen leest en al niet dol is op de kerk meteen de hoge kosten ziet en dit toevoegt aan zijn vooroordelen.

GOD DIENEN IS EEN GESCHENK

“Maar gij en uw zonen met u zult uw priesterambt vervullen in alles wat bij het altaar behoort en bij hetgeen achter het voorhangsel is, en daarbij dienst doen; als een dienst, die een geschenk is, geef Ik u uw priesterambt; maar de onbevoegde, die nadert, zal ter dood gebracht worden” (Numeri 18:7).

De liefde van God voor Zijn volk was zo groot dat Hij de beslissing nam om neer te dalen vanuit zijn fantastische woonplaats, de hemel, en in hun midden te wonen in een tent in de woestijn.