Na het overlijden van mijn enige zoon werd ik erg teruggetrokken. Ik sloot mensen buiten, werd heel somber en was verbitterd van binnen. Ik straalde een en al verdriet uit en niemand om mij heen kon deze pijn wegnemen.
Bovendien kon ik ’s nachts niet slapen vanwege die situatie. Dit ging jaren door, tot het punt dat ik medicijnen begon in te nemen om te kunnen slapen, maar die hielpen niet. Ik vond mijn “rust” toen ik alcohol begon te drinken en dit ging 4 รก 5 jaar door. Ik zag het nut van het leven niet meer in.






